مجوز 500 میلیونی برای شکار پلنگ ایرانی
یک هفته از انتشار خبر شکار 500 میلیون تومانی پلنگ توسط یک اسپانیایی در پارک ملی بمو می گذرد و هیچ پاسخ و یا حتی تکذیبیه ای از سوی مقامات مسئول در این رابطه ارائه نشده است. خبر صحت داشته باشد یا نه، امسال هم مانند سال گذشته سال کشتار پلنگ است. اما تفاوت اینجاست که گوشها دیگر واکنش چندانی نشان نمی دهند. گویا تنها نقطه عطف برای قتل عام پلنگ ایرانی، انقراض این گونه است و بس.
کشف تاکسیدرمی یک پلنگ ایرانی در مسجدسلیمان، کشتار یک پلنگ ایرانی در مناطق جنگلی تالش، کشتار یک پلنگ ایرانی در سمنان، کشتار بی رحمانه یک پلنگ ایرانی با ضربات تبر در مناطق جنگلی بندرگز، جریمه 5 میلیونی برای شکار پلنگی که پوستش 7 میلیون فروخته شد بخشی از تراژدی کشتار پلنگ در سال 93 است. نبودِ مجازاتهای بازدارنده برای متخلفین، عدم حمایت مالی و جانی محیط بانان دو عامل اصلی افزایش این تخلفات است.
از تلفات گسترده حیات وحش از جمله پلنگها در تصادفات جاده ای که ناشی از سهل انگاری و بی مسئولیتی و منفعت طلبی ارگانهای مختلف است که بگذریم به پدیده ای به نام توریسم شکار می رسیم.
